آموختم که دنیا هر آنچه که داشت از برای من , در حد نیاز بود.
دیدم که تمام داشته ام , به حد توانم بود .
فهمیدم از تمام خواسته هایم , تنها به قد طاقتم , نصیب م شد .
گفتم به کسانی که طاقتی نداشتند و بیش از نیاز داشتند , که این داشته فراوان شما , صدها بار زیان بارتر است نداشته های من است .
خواستم که بدانم , اینک هر چه که هست ز رسم عادت زندگی است که دارا باشی یا تهی , میگذرد و میگذرد و میگذرد . . .
رسم عادت زندگی
